قوله : الى الحاقها بالدّائمة هنا : ضمير در [ الحاقها ] به متعه راجع بوده و مشار اليه [ هنا ] مبحث لعان است . قوله : لانّها زوجة حقيقة : ضمير در [ لانّها ] بمتعه عود مىكند متن : فلو عاد و اعترف به صح و لحق به بخلاف ما لو اعترف به أولا ثم نفاه فإنه لا ينتفى عنه و ألحق به . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ز : اگر نافى ولد پس از نفى ولد از آن برگشته و اعتراف به فرزند نمود اعترافش صحيح بوده و فرزند بوى ملحق مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : بخلاف فرضى كه اوّل به فرزند اعتراف كرده پس از آن او را از خود نفى نمايد كه در اينجا ولد از وى نفى نشده و به او ملحق مىشود . قوله : فلو عاد و اعترف به : ضمير فاعلى در [ عاد ] و [ اعترف ] به زوج راجع بوده و ضمير مجرورى در [ به ] به ولد عود مىكند . قوله : صح و لحق به : ضمير در [ صح ] به اعتراف و عود رجوع كرده و ضمير فاعلى در [ لحق ] به ولد و ضمير مجرورى در [ به ] به معترف بر مىگردد . قوله : بخلاف ما لو اعترف به اوّلا : ضمير فاعلى در [ اعترف ] به زوج و ضمير مجرورى در [ به ] به ولد راجع است . قوله : ثمّ نفاه : ضمير فاعلى به زوج و ضمير مفعولى به ولد راجع است . قوله : فانّه لا ينتفى عنه : ضمير در [ فانّه ] بولد و در [ عنه ] به زوج راجع است .